Nico van de Swaluw is 87 maar als hij zou zeggen dat hij 67 is, zou je hem ook geloven. Zijn ogen sprankelen en hij straalt positiviteit uit. Zijn dochters Annelies en Diana zijn bij hem op bezoek en samen vertellen ze over het leven van hun vader. Nico komt uit een gezin met zeven…Lees verder >

Lieve lieve medewerkers van het Hospice, Al weer (ruim) 6 maanden geleden namen wij niet alleen afscheid van Ad. Maar ook van jullie. Op 25 maart was er een herinneringsavond. Wij waren daar niet. Maar dat wil niet zeggen dat er geen herinneringen zijn. Want die zijn er zeker! Agnes, Mark en ik zien elkaar…Lees verder >

Eigenlijk wilde Ans Geijssen niet naar het hospice. Het was haar huisarts, Dr. Demirkiran, die haar overtuigde. “Je moet naar Dignitas gaan! Zij kunnen veel voor je betekenen,” had hij gezegd. Ans twijfelde, maar omdat ze hem al achttien jaar kent en vertrouwt, besloot ze het te proberen – met de gedachte: “Als het me…Lees verder >

Ria zit samen met haar man Ben in de tuin van Dignitas omringd door bloemen en struiken. Ria ligt op een bed en Ben zit op een tuinstoel. Het is een warme dag. De gastvrouw brengt wat verfrissends te drinken en Ben verzet de grote parasol, zodat Ria comfortabel in de schaduw ligt. Acht jaar geleden werd bij…Lees verder >

Drieënnegentig was Corry van Dulmen-Brandsen toen ze naar Dignitas kwam. Een vrolijke vrouw die van het leven genoot. Ze woonde zo’n vier maanden in het hospice. Haar dochter Petra vertelt hoe zij, haar broer Mario en zus Anja die periode hebben ervaren. Corry van Dulmen-Brandsen woonde zelfstandig in een appartement in Hoorn. Petra: “Mijn moeder…Lees verder >

De kamer staat vol met bloemen en overal hangen kaarten. Op het bed zit Jenny Rottschafer. Ze draagt een kleurige blouse en een mooie ketting. Haar vrolijke lach klinkt door de ruimte. Het bezoek gaat net weg. ‘Dag lieve schat,’ klinkt het vanaf het bed. Jenny krijgt zoveel bezoek dat haar zonen Edwin en Patrick…Lees verder >

Eén van onze gasten heeft voordat hij overleed een brief aan ons geschreven. Zijn dochter heeft deze brief naar ons gestuurd en we mogen zijn ervaring delen. Bofkont Wat ben ik toch een ongelofelijke bofkont… Nu mijn tijd is gekomen om mijn leven los te laten, had ik een hele grote wens, mijn laatste dagen…Lees verder >

Gerard Laan kijkt vanuit zijn kamer in Dignitas uit over de tuin. Zijn vrouw Els heeft samen met de kleinkinderen vogelvoer opgehangen, zodat er veel vogels op bezoek komen. Het is één van de vele lieve gebaren die de familie doet om het Gerard deze laatste dagen naar z’n zin te maken. Gerard heeft leukemie en…Lees verder >

De kamer van Henny in Dignitas vertelt het verhaal van een hechte familie: overal staan foto’s van haar kinderen en kleinkinderen. Henny krijgt veel bezoek van hen. Dit kenmerkt de warme band tussen de drie generaties. Haar zoon Ronald en zijn twee kinderen wonen bij haar in huis als Henny in juli 2021 te horen…Lees verder >

Ruim achttien jaar werkt verpleegkundige Liesbeth al bij Dignitas. Talloze gasten en hun familie stond ze bij. Dit voorjaar beleefde ze het hospice op een andere manier: haar 96-jarige moeder was te gast en voor een korte tijd was Liesbeth even niet ‘in functie’, maar dochter. Toen Liesbeth jaren geleden de vacature voor verpleegkundige bij…Lees verder >